Eigenlijk is deze post een noodpost. Dit komt omdat ik afgelopen weekend het briljante idee kreeg om zelf spek te zouten. Wat veel makkelijker is dan het lijkt, wees gerust. Maar toen ik hierover iets zinnigs wou schrijven, bleek ik veel meer te moeten vertellen … >
Er is een soep die mij blijft achtervolgen. Net voor ik inslaap denk ik aan deze soep. Op onverwachte momenten duikt ze op in mijn gedachten. Ze is wit en romig en gewoon helemaal perfect voor een koude winterdag… >
Op zaterdagavond met z’n allen aan de keukentafel bospaddenstoelen borstelen, meer moet dat niet zijn. En wanneer zo’n etentje onverwacht en als vanzelf voorvalt, ben ik helemaal content. Dit vriendenmaal ontstond ’s morgens bij het ontwaken … >
Net als je gedacht had dat we geen kweepeerrecepten meer uit onze mouw konden schudden, krijg je er nog ééntje. Een laatste, het seizoen van de kweeperen loopt ook bijna ten einde. Dan kan je een zucht van opluchting slaken en ben je gerust tot volgend jaar… >
Ok. Ik beken, als het op wijn aankomt ben ik een echte amateur. Hoewel ik verdomd goed weet wat ik lekker vind en niet. Maar daar houdt het dan ook op. Naar aanleiding mijn vorige post kreeg ik heel wat vragen over hoe dat nu precies zit met natuurwijn … >
Meter, mijn grootmoeder, maakt al zo lang ik me kan herinneren kweeperengelei. Net zo lang al, is dat mijn lievelingsconfituur. Kweepeer heeft een delicate smaak, zurig zoet, moeilijk te beschrijven. Rauw lijkt er helemaal niets aan te vangen… >
